Alice’in sigarası yanında da son vodkası... – 1

Yeni bir sayfa değil, önceden odanın köşesinde sessizce açılmayı bekleyen yeni bir kitap.

Hatta en sevdiğin türden ama kendi türünden bile farklı.

Dertlenip tek başınayken, koca bir bardağa vodka, yada gin, eğer şanslıysan viskiyi doldurup sigaranı yaktığın gecelerde, o ıssız, karanlık odada başıboş gezinirken hep bakmıştın o kitaba...

Ama onu hep aynı noktada öylece bıraktın, her defasında.

Kendine geldiğinde aklında anısı bile kalmamıştı belkide.

Alice gibi o gizemli duvarların ardındaki dünyayı merak ettin, kapıyı araladın ama o delikten giremeyecek kadar yanlış boyuttaydın.

Aylar geçtikçe hafızana kazınmaya baslamıştı ama sen bunun farkına varamayacak kadar sarhoş ve bitkindin.

Geçmişten kalma kırıntıları temizleme vakti geldiğinde önününe düşüverdi ve kendini ortaya koydu.

"Ben burdayım" dercesine.

Bir insan hayal edin...

Geçmişi kocaman bir sır ve geleceğine adım atılmamıs.

Ne uzağında ne de yakınlarında.

O hep oradaydı aslında ama sen hiç bir zaman oraya varamamıştın…

Iki Sarkinin Arasindaki Farki Bulun...

Gecen yil bu tarihlerde universiteye geri donerken gecirdigim tren yolculugunu hatirladim simdi. One republic - good life sarkisini bastan sona kadar 10 kez dinlemisimdir. 

Hayatim ozaman mukemmel diyebilcegim gibiydi. 

Ingilterenin en iyi 3.universitesindeydim, sevdigim kocaman bi arkadas grubum vardi, haftanin en az 4 5 gecesi partilerle gecerdi, uzakta olmasina ragmen cok sevdigim ve deger verdigim bi sevgilim vardi. 18-19 yasindaydim, ne cocuktum nede tam bi yetiskindim. 
Camdan disariya bakarken kendi kendime gulumseyip durmustum. 

Simdi? 

Ne zaman kurtulcam bu cehennemden der oldum. O arkadas grubumun gercek yuzlerini gordum. Farkli arkadaslar edindim ama yetmedi. Butun yil disari cikmadim, partilere gitmedim. Sevgilimden ayrilali aylar oldu ama bu halimden memnunum, her ne kadar oyle bi sevgiden sifira dustugume halen inanamasamda, icimde o sevgi boslulugubu hissetsemde, iyiyim. Ev arkadaslarima dayanamiyorum. 20 yasindayim ve 21e 2 ay kaldi..halen hayati ogrenmekle mesgulum. Bazi seyleri umursamamayi bazi olaylarida daha ciddiye almam gerektigini farkettim. Hemen universiteyi bitirip mezun olmak istiyorum. 

Kulaklarimda mi? 
Six degrees of separation - the script. 

"and the 6th is when you admit that you may have fucked up a little..."

Beyaz Bayrak...

Ve sonunda, genelde yapmadigimi yaptim. Pes ettim.

Hani derler ya pes etme, istedigin seyin pesinden git falan filan diye ama bazen “tamam, buraya kadar” demesinide bilmemiz lazim. Pes etmek, her zaman gucsuz oldugumuzu gostermez, tam aksine, ne kadar guclu olabilcegimizin kanitidir. Kolay degildir. Ozellikle uzun sure ugrastiysaniz ve yeniden gelecegi dusundugunuzde sandiginiz kadar size faydasi olmayacaginin farkina vardiysaniz beyaz bayragi sallamanin vakti gelmistir belkide.

En azindan benim icin oyle.

Haaa bide unutmadan, vazgectigim seyler listesinde sende varsin Tyler.

Sen ve“Seni seviyorum” larin.

Sonunda Anladim..

Insanlarin neden birisine degilde biseye deger verdiklerini, anladim, hemde cok iyi anladim. Bunun farkina varmak kendi capina uzucu bi olay ama bizi bu duruma iten insanlarin var olmasi daha da kotu.

Birisine deger verdiginizde kim olursa olsun, o kisi cocugunuz olmadigi surece elbet bir beklentiniz olur. Sizin ona verdiginiz degere esit olmasa, en azindan yarisinin size geri dondugunu gormek istersiniz, beklersiniz. Bazen beklentinizin oldugunu gostermezsiniz ama tabiki o icinizdedir, sakin ve sessizce bekler, sonrada gelmeyince patlar.

Ama biseye deger vermek oyle mi?

Hayir.

“Energy cannot be created or destroyed, it can only be changed from one form to another.”

Yani enerji yoktan var olmaz, yok edilemez, sadece sekil degistirir demisler zamaninda.

Bu aslinda ne kadarda dogru bi lafmis, duygular icinde gecerliymis. Rebound olarak gordugumuz insanlardan ornek alin mesela. Once birisinden hoslanirsiniz, seversiniz, onunla olmaz sonra baska birisiyle tanisirsiniz ve onceki kisiye olan duygularinizin bi parcasi yada hepsi belkide daha fazlasini ona yoneltirsiniz.

Birinden sonra biseye deger vermekte aynen boyle iste.

Bizi bu hale dusurenler utansin.

The Fray - Heartless

O kimsenin degil..

O kimsenin degil.

O kendisine ait ozgurlgune duskun, hayalleri olan, hayatini yasamaya calisan bir genc.

Cogumuz gibi.

Belkide butun bu olanlar bana bi dersti. Bu gercegi, O’nun boyle oldugunu yeniden hatirlamak adina.

Kendimi farkli bi sekilde kontrol etmeyi ogrendim sanki. Bitkisel stress giderici ilaclari 2 gundur almayi unutuyorum ama bi farkliyim. Nasil yada neden bilmiyorum.

Ama olaylari eskisi kadar anlamaya calismiyorum. Merak etmiyor degilim ama ustunde fazla durmuyorum.

Cunku o ne benim, ne senin, nede baska birisinin.

Tipki benim gibi.

8. Gun

2 gun hastaneye git gel git gel yaptiktan sonra agrim azalmaya basladi. Dun saat sabah 9da gidipte 12ye kadar anca doktor gorebilmek ayri bi olaydi zaten. Sabah yine agriyla uyandim. 9da hastaneye vardik, resepsiyona gittim, dogum tarihimi, ev adresimi ve ismimi verdim, 2 kez cunku kadin ilk seferinde aglayan bebekler yuzunden beni duyamadi. Yarim saat gecti, otururken daha da agriyan gogus kafesime dayanamicak gibi oldum. Bi yarim saat daha gecti, ismim halen cagirilmadi. Siraniz birazdan gelir dediler bide. 2 saatte anca hemsireyi gorebildim. Sistemde benim adim yerine baskasinin ismine tiklamislar durmadan onu cagirip durmuslar, sonrada resepsiyondaki kadin bana laf atmaya calisiyo agzina sictim tabi (afedersiniz ama gogusunuzun sol tarafinda agri varsa 2 saat hemsire icin beklemek sacmalik) Hemsire problemimi soruyo, anlatiyorum, hastaligimi bile bilmiyo. Tamam oyle pek bilinen bisey degil ama doktor biliyodur umarim dedim kendime. 1 saatte doktor icin bekledim.

Ohoooo! Doktor bana bu rahatsizligimi duydugunu soyluyo gidiyo bana google’dan buldugu sayfayi okuyo. Salak misin? Ben 100 tane sayfadan okumusum sen daha benim rahatsizligimla digerini karistiriyosun. Neyse. Sonunda bana daha agir bi agri kesici verdi.

Sonuc:

Mayis sonunda Ankara’ya gidicem, ameliyatimdan once yada sonra belkide ameliyat sirasinda buyuk bi olasilikla gogusume kortizon ignesi yapilicak. Umarim ameliyat sirasinda olur ignenin zaten acittigini biliyorum, kortizon girerkende yakiyomus, bide gogus olunca daha hassas tabi bide gogus kafesi olunca akcigeri delme olasiligi varmis. Yani biliceginiz ben burda bi c-c-c-combo(!) yapabilirim.

Simdiden bana sans dileyin :)

Film Seridi

Sen hic sevdigini kaybettin mi? Hayata degil, baska birisine.

Hayata olsaydi belkide bi sekilde alisirdin zamanla, zor olsada, onu gorememek, onu yeniden bagirina basip koklayamamak olsada, belkide aylar yada yillar sonra alisirdin onun yoklululuguna… Bilemem.

Ama sunu bilirimki, ucuncu bir sahisa kaybetmek kalbi kirmaz, parcalar. Baskasinin dudaklarini once parmaklariyla gezdiricek olmasi, sonrada ona simsiki sarilip icine cekicek olmasi ve o anin hic bitmemesini dilemesi… Tipki bir zamanlar seninle yaptigi gibi.

Gecmisten kalan anilarinizi bir film seridi gibi kafanizdan izlememeye direnirken, ruyalar size zorla gosterir bu sessiz, belkide son kullanma tarihi gecmis filmi. O an hissettiklerinizle beraber simdiki cektiginiz aciyi birlestirir gizlice ve bu film bittiginde butun bu duygularin en yogun hali sizde kalirki, uyandiginizda bile atlatamazsiniz.

Susuyorum. Sessizligim konussun birazda.