Mucizem

Onu okadar sevdimki

Tanrilar bile kiskandi

Yaratilamadi,

Ne ona deger verdigim kadar degerli parlak bir tas yigini

Nede ona benzeyen bir canli.

Gorulmemis bir daha

Onun kadar sevilen bir insan

Ama hep oyle olmaz mi

Sevmesini bilmeyen bir kiz gidipte sevilmeyi haketmedigini sanan bir gence asik olmaz mi.

Doyamadim

Ne onun opucuklerine

Nede teninin kokusuna

Nefesine.

Yanimdayken bile ozledim

Sadece elini tutup

Gurultunun ortasinda sessizligimizi dinledim.

Bulamadim

Onun sacinin teli bile olabilcek bir insana

Rastlamadim

Ondan bitane daha.

Sevemedim

Ondan baskasini ama neden sevdin diye sorma

Okadar mukemmellikten uzaktiki

Mukemmeldi oysa.

HomeSick

Bilmiyorum...


Bazen kendimi garip bir boslugun icindeymisim gibi hissediyorum. Oysa istedigim ve benim icin gerekli olan cogu seylere sahibim ve buna cok minnettarim. Benim icin herseyi yapmaya hazir annem ve babam, cok sevdigim ve bana hep destek olan sevgilim, beni yalniz birakmayan arkadaslarim ve gelecegim icin simdiden cogu kapilari acmis olan bu olaganustu universite.


Bir sessizlik cokuyor, gecenin bi yarisinda....


Yurttaki kucucuk odalarin birinde belirsiz bir noktaya bombos bakan bir kiz. Yatakta oturur, saatlerce dusunur. Haftalardir ne kanepeye dokunmus nede televizyon ekrani gormus bir genc. 


Ama en azindan her olaya iyi tarafindan bakmaya calisiyorum. Yurda tasinali gercekten "buyudugumu" hissediyorum. Tek kalmak ne kadarda zormus oysa, babacigim seni artik daha da iyi anliyorum. 


Duvarimdaki saat... "tik tok, tik tok" ama yemin ederimki zaman gecmiyor. Arada bi astigim fotograflara bakiyorum. Duvarim (fotograflar acisindan) 4 bolumden olusuyor. Giris kapimin sag tarafinda Ankara'da arkadaslarimla cektirdigim fotograflar, sol tarafinda annem ve babamla cektirdiklerim, yatagimin sol ust tarafinda universitenin ilk doneminde cekilenler ve sol altta yane yatagimin tam yaninda ise sevgilimin fotograflari (ki uyandigimda ona dokunup sarilamasamda ilk onu goriyim diye) 


Konudan biraz saptim degil mi? Ozur dilerim.


Butun bunlara ragmen sessizlik insanin en buyuk dusmani olsa gerek boyle zamanlarda. Dusuncelerinin en yuksek seste oldugu anlar iste bu anlarda olsa gerek... Kafamin icindekiler sigmiyor bedenime. Bunuda depresif bir sekilde disariya yansitiyorum demekki. 


Sanirim sadece "evimi" ozluyorum.


Sizce sacmaliyor muyum?

Pink Floyd - Comfortably Numb

Sevgililer Gunu ...

Sevgililer gunu basligini yazarken bile bi garip oldum. Alisik degilim boyle duygusal civik seylere. Boyle dedigime bakmayin siz, sevgilimi tabikide cok seviyorum ve bunu bilmesi benim icin cok onemli tabi de...

Bakinizki ben, 20 yillik hayatimda ilk kez sevgililer gunune bi sevgiliyle kutluyorum. Zaten geneldede sevmem, cok sacma geliyor bana. Eger birini seviyorsan niye illa sevgililer gununde herkesle beraber gostericeksinki? Ne anlami kaliyor simdi? blahblahblah... derken...

Bugun erkek arkadasimi aradim zaten kac gundur dogru duzgun konusamiyorduk. Gecen hafta olan bi olaydan sonra sarsildim ve onunla konusup rahatlamaya ihtiyacim vardi zaten, bugune denk geldi (gercekten bilerek yaptigim bisey degildi illa sevgililer gununde ariyim falan)

Neyse... aksam beni caldirdi ben onu geri aradim. Arkadaslarindan ve gurultuden kurtulduktan sonra bana dedigi ilk sey "Sevgililer gunumuz kutlu olsun hayatim" oldu... Tabi ben yanlis duydugumu sandim "efendim hayatim? ne dedigini tam duyamadim" dedim... guldu ve yine tekrarladi. Direkt guldum, ama oyle MUAHAHAHA tarzinda kotu bi gulus degildi merak etmeyin. Bende dedim "evet bitanem sevgililer gunumuz kutlu olsun" dedim sanirim... oyle biseydi. "Kusura bakma hayatim unutmusum, arkadaslar hatirlatti bugunun sevgililer gunu oldugunu" dedi yazik canim oyle bi telasla anlatiyoduki ben alinirim, kirilirim diye. "yokkkk tatlim merak etme sevgililer gununu sacma buluyorum zaten" dedim...sesinden rahatladigini duydum iste buna sevindim.

Sevgililer gunumuzu kutlarken, yane en azindan o sozleri soyledikten sonra, kendi kendime dusundum. "VAY BE! sonunda sevgililer gununu sevgilinle kutluyosun, sadece herhangi biriylede degil, gercekten sevdigin biriyle...."

Durum sudur ki... yarin 7.ayimiz olucak ve bu benim en uzun iliskim. Genelde cok hizli cani sıkılan bir insanimdir. Hep yeni bisey ararim, yeni insanlar, yeni maceralar. Kucuk olsada hep bir yenilik isterim anlicaginiz. Ikizler burcuyum ama son gununde dogdugum icin biraz yengeclik var yane duygusalligimda tutabilir arada bir. Bu guzel insancigima karsi hislerim onunla tanistigim gun basladi. Ilk goruste ask falan degil sadece o aksam odaya girdiginde hissettigim "enerji" diyelim, sanki onu yillardir taniyomusum hissi verdi, neden yada ne bilmiyorum ama ... o'nu gordugumde biseylerin dogru oldugunu hissettim ve o'na ilk baktigimda hayatimda onemli bir rol alacagindan bile emindim, en azindan bunu istiyordum.

Veeeee...

4 yil ve 2 ay sonra bu noktadayiz. 

Adele - LoveSong