Mucizem

Onu okadar sevdimki

Tanrilar bile kiskandi

Yaratilamadi,

Ne ona deger verdigim kadar degerli parlak bir tas yigini

Nede ona benzeyen bir canli.

Gorulmemis bir daha

Onun kadar sevilen bir insan

Ama hep oyle olmaz mi

Sevmesini bilmeyen bir kiz gidipte sevilmeyi haketmedigini sanan bir gence asik olmaz mi.

Doyamadim

Ne onun opucuklerine

Nede teninin kokusuna

Nefesine.

Yanimdayken bile ozledim

Sadece elini tutup

Gurultunun ortasinda sessizligimizi dinledim.

Bulamadim

Onun sacinin teli bile olabilcek bir insana

Rastlamadim

Ondan bitane daha.

Sevemedim

Ondan baskasini ama neden sevdin diye sorma

Okadar mukemmellikten uzaktiki

Mukemmeldi oysa.

HomeSick

Bilmiyorum...


Bazen kendimi garip bir boslugun icindeymisim gibi hissediyorum. Oysa istedigim ve benim icin gerekli olan cogu seylere sahibim ve buna cok minnettarim. Benim icin herseyi yapmaya hazir annem ve babam, cok sevdigim ve bana hep destek olan sevgilim, beni yalniz birakmayan arkadaslarim ve gelecegim icin simdiden cogu kapilari acmis olan bu olaganustu universite.


Bir sessizlik cokuyor, gecenin bi yarisinda....


Yurttaki kucucuk odalarin birinde belirsiz bir noktaya bombos bakan bir kiz. Yatakta oturur, saatlerce dusunur. Haftalardir ne kanepeye dokunmus nede televizyon ekrani gormus bir genc. 


Ama en azindan her olaya iyi tarafindan bakmaya calisiyorum. Yurda tasinali gercekten "buyudugumu" hissediyorum. Tek kalmak ne kadarda zormus oysa, babacigim seni artik daha da iyi anliyorum. 


Duvarimdaki saat... "tik tok, tik tok" ama yemin ederimki zaman gecmiyor. Arada bi astigim fotograflara bakiyorum. Duvarim (fotograflar acisindan) 4 bolumden olusuyor. Giris kapimin sag tarafinda Ankara'da arkadaslarimla cektirdigim fotograflar, sol tarafinda annem ve babamla cektirdiklerim, yatagimin sol ust tarafinda universitenin ilk doneminde cekilenler ve sol altta yane yatagimin tam yaninda ise sevgilimin fotograflari (ki uyandigimda ona dokunup sarilamasamda ilk onu goriyim diye) 


Konudan biraz saptim degil mi? Ozur dilerim.


Butun bunlara ragmen sessizlik insanin en buyuk dusmani olsa gerek boyle zamanlarda. Dusuncelerinin en yuksek seste oldugu anlar iste bu anlarda olsa gerek... Kafamin icindekiler sigmiyor bedenime. Bunuda depresif bir sekilde disariya yansitiyorum demekki. 


Sanirim sadece "evimi" ozluyorum.


Sizce sacmaliyor muyum?

Pink Floyd - Comfortably Numb

Biraz daha ...

Bugun O'nu biraz daha ozledim...

Hatta birazi, dunden daha da fazlaya degistiriyim.

Yazik. Canimin telefonu calinmis. Whatsapp'ten konusurduk hergun, simdi arayamiyorum bile...

Anca facebooktan ogrenebildim, hepte bilgisayarin basinda olucak hali yok ya, neyse.

Bugune kadar beni boyle anlayabilen biri olmamisti daha once. 

Beni, ben oldugum icin sevenim olmamisti.

Oyle ki, iliskimiz sayesinde ailemle, ozellikle babam ile aram daha iyi oldu. 

O'nun sayesinde okadar sabirli ve anlasiyli olmaya basladim ki, eskiden, sabirin s'si yoktu bende. Tamam anlayissizda degildim ama boylede degildim ki.

Beraber buyuduk sanki.

Her gun yanimda olmasada, her gecen gun O'nu daha fazla hissedebiliyorum icimde. 

Gecmiste inanamadigim butun hayallerin gozlerimin onunde gerceklesmesi gibi, bakmaya kiyamadigim, sevmeye doyamadigim bir mucizesin sen.

Iyiki seni beklemisim. Tahminimdende degermis bu gunler.

Durum su ki, o sadece sevgilim degil, o benim en yakin arkadasim.

Demir Demirkan - Zaferlerim

Sevmeyi Ogrenmek ...

"Sevmeyi ogrenmek diye bisey var mi ben asil onu dusunuyorum. Bana sanki icinde kilitli bi kutuyu andiriyor. O'nu buldugunda kendiliginden aciliyor ama o hep ordaydi, biz farkinda degildik, belkide o yuzden sevdigimizde bi sasiriyoruz, noluyor bize diyoruz. Ne de olsa duydugumuz fakat yasamadigimiz hatta onceden bu bi mitolojiden ibaret anca masallarda olur diyip gecindigimiz seyle karsi karsiya geliyoruz. Ve anladimki, sevgi, sevmek ve sevilmek gercekten olaganustu bisey."

- SummerSmiler