Cumartesi gecesini 3e bolelim...
1)Genel olaylar
2)Olay #1
3)Olay #2
diye ayiralim su geceyi...
1)GENEL OLAYLAR
Veeeeee! Son dakikada disari cikma karari alinir! Zaten yurttaki internetim cokmus, derslerede pek bakasim yok. Odamda kalsam bisey yapmam diye dusunerekten TAMAM dedim. Diyis o diyis zaten ondan sonra olay ustune olay oldu.
Arkadasin binasina gectik sanirim nerdeyse 10 kisiydik her zamanki gibi. Disari icmeye cikmadan once iceriz bide, herkes kafayi bulur bi ben ayik kalirim zaten genelde. Bu gece, her cumartesi gecesi gibi gidecegimiz yer yurttan tam 45 dakika uzakliktaydi. Yane icsende ayilma olasiligin cok yuksek. Bu yuzden fazla icmemeye karar verdim midemi bulandirir hem otobusteyken diye.
Otobuse bindik mi? Bindik. Daha herkes daha normal halinde tabi 1 2 kisi haric. Ama o da beklendikti tabi ne diyelim.
45 dakika sonra oraya vardik ve klube girdik, daha bos olmasina ragmen hemen icmeye basladik. O klubun yaptigi ozel 3shot karisim kampanyasina takildik yine. 3 shot viskiyle beraber istedigin bi icecegi karistiriyolar falan filan.
2)OLAY #1
Bende tabi RED BULL'u sectim. (reklam gibi oldu buda)
Normalde hizli icerim ama bu sefer daha da hizli ictigimi itiraf edebilirim. Klup aniden daha da kalabalik olmaya basladi, bara insanlar toplanmadan bi tane daha aliyim dedim ve onuda gozlerimi aciyip kapatana kadar bitirdim. Sanki koca bardaklari shot bardaklariymis gibi goturuyodum.
Bi sure sonra alkolun etkisini hissetmeye baslayinca herkes dans pistine gecti ama benim aklim halen vodkadaydi. Eeee ben naptim? Tabikide gittim bi tane daha aldim! Ve sanirim bunu digerlerindende daha hizli icmistim. Sonunda! Kafam iyiydi ve kimseye bakmak zorunda kalmicaktim! En cokta buna sevinmistim sanirim.
Geri arkadaslarimin dans ettigi alana gittim, digerlerini gorduk onlarda bize katildilar. Sonra bi cocugun teki (yeni katilan arkadaslarimizdan bi tanesinin arkadasiymis) geldi, o da bize katildi falan ama gruptaki butun kizlara asiliyo resmen, amaci belli. Benimde kafam bayaa iyi zaten, "neden sevgilim yanimda degil" dusuncelerinede baslamisim, bana yakinlasmaya calisti. Basta onemsemedim arkadaslarla dans etmeye devam ettim falan bi baktim daha da yakinlasmaya calisiyo. Bisey dicem duyulmicak o muzik sayesinde, ama cocuk resmen -afedersiniz- yavsiyo!
Ve ben o kafayla ne yaptim?!
Cocugun karnina yumrugu gecirdim!!
ve kizlar tuvaletine dogru yol aldim.
Tabi sert mi vurdum yavas mi vurdum emin degilim ama kimsenin gormedigini biliyorum.
Neyse kizlar tuvaletinden muzik halen duyuluyordu ve ordada herkesin kafasi iyiydi. Siradaydim, arkamda sarisin bi kiz vardi ve sarkiyi soyleyerek dans etmeye basladik deliler gibi.
Sonrada zaten geri dans pistine gectim ve...
3) OLAY #2
Sevgilisi olan kiz arkadasimi bana yavsayan cocukla opusurken gordum. Herkesin ortasindaydi ve herkes ona "inanamiyorum!" "yine mi!" gozleriyle bakiyodu. Cunku bu kizin sevgilisini ilk aldatisi degildi, ikide degildi, ucte degildi...
Gece bittiginde geri otobuse bindik saat 2de. Yurda giden son otobustu nasil olsa. Kiz yanimda oturuyordu ve otobuste halen herkes sarhostu. Bi uzgun gorunuyodu. Ve konusma aynen soyle gecti:
Ben: Ne yaptigini biliyosun degil mi?
Kiz: Evet
-Sessizlik-
Kiz: Erkek arkadasim bunu haketmiyor
Ben: Hmmmppphhh!
-Sessizlik-
Kiz: Opustukten sonra ne dedi bana biliyo musun?!
Ben: Ne dedi?
Kiz: Cok kotu optugumu soyledi!
Ben: *icimden* sanki sevgili adayi neden umursuyor ki buna mi uzuluyor bide?!
ee sen ne dedin?
Kiz: Sende kotu opuyosun dedim. Buna inanabiliyo musun?!
-Sessizlik-
Yane butun bu olanlardan sonra kizin aklindaki asil problem buydu...
Hayat, gece gökyüzüne bakıp "Bir tane bile yıldız olmaz mı?" derken meteor yağmuruna tanıklık etmekmiş...
Showing posts with label yurt. Show all posts
Showing posts with label yurt. Show all posts
12 Mar 2012
8 Mar 2012
Sana bir neden daha ...
Herkese yine merhaba.
Biliyorum bi suredir bloguma yazmiyorum, kusura bakmayin. Assignmentlarla ugrasmaktayim halen ama onemli olanlarini sonunda bitirdim.
Neyse.
Su universite hayati denen sey var ya ... Guzel, gercekten guzel her ne kadar zor olsada ama...
Her zamanki problemim yine su ustune cikmaya basladi. Etrafimdakilerin dogru insanlar olmadiklarini anlamaya basladim, yine ayni sey, yine ayni olay.
Etrafimda 10 sarhos dolanirken, elimdeki vodkayla bile yalnizligi seciyorum sessizce. Guluyorum arada bi, her ne oluyorsa katiliyormusum gibi yapmaya calisiyorum kimse anlamasin diye. Sonra vodkadan bir yudum daha aliyorum. Bardagin icindeki buzlar dudagima deydikce yeniden gercek dunyaya donuyorum o soguklugu ile.
Nedendir bilmem ama sanki tek "dogru" cevremi Turkiye'de hatta Ankara'da bulabildim bugune kadar.
Nasil baglanmissam artik.
Keske herkesi onlara karsi karsilastirmasam diyorum, belki ozaman beklentilerim daha dusuk olurdu ve ben daha mutlu olurdum falan...
Ama hayir, oyle insanlarla tanismisim ki, onlarsiz olmuyor.
Iste evim orasi demem icin sana bir neden daha.
"I'm not lonely, I'm just alone... here."
17 Feb 2012
HomeSick
Bilmiyorum...
Bazen kendimi garip bir boslugun icindeymisim gibi hissediyorum. Oysa istedigim ve benim icin gerekli olan cogu seylere sahibim ve buna cok minnettarim. Benim icin herseyi yapmaya hazir annem ve babam, cok sevdigim ve bana hep destek olan sevgilim, beni yalniz birakmayan arkadaslarim ve gelecegim icin simdiden cogu kapilari acmis olan bu olaganustu universite.
Bir sessizlik cokuyor, gecenin bi yarisinda....
Yurttaki kucucuk odalarin birinde belirsiz bir noktaya bombos bakan bir kiz. Yatakta oturur, saatlerce dusunur. Haftalardir ne kanepeye dokunmus nede televizyon ekrani gormus bir genc.
Ama en azindan her olaya iyi tarafindan bakmaya calisiyorum. Yurda tasinali gercekten "buyudugumu" hissediyorum. Tek kalmak ne kadarda zormus oysa, babacigim seni artik daha da iyi anliyorum.
Duvarimdaki saat... "tik tok, tik tok" ama yemin ederimki zaman gecmiyor. Arada bi astigim fotograflara bakiyorum. Duvarim (fotograflar acisindan) 4 bolumden olusuyor. Giris kapimin sag tarafinda Ankara'da arkadaslarimla cektirdigim fotograflar, sol tarafinda annem ve babamla cektirdiklerim, yatagimin sol ust tarafinda universitenin ilk doneminde cekilenler ve sol altta yane yatagimin tam yaninda ise sevgilimin fotograflari (ki uyandigimda ona dokunup sarilamasamda ilk onu goriyim diye)
Konudan biraz saptim degil mi? Ozur dilerim.
Butun bunlara ragmen sessizlik insanin en buyuk dusmani olsa gerek boyle zamanlarda. Dusuncelerinin en yuksek seste oldugu anlar iste bu anlarda olsa gerek... Kafamin icindekiler sigmiyor bedenime. Bunuda depresif bir sekilde disariya yansitiyorum demekki.
Sanirim sadece "evimi" ozluyorum.
Sizce sacmaliyor muyum?
31 Jan 2012
Yurtta Hastalanmak ...
Eskiden hastalaninca dibe vurdugumu dusunurdum ama simdi yurtta yasayipta hastalaninca ...
AMAN TANRIM!
Zaten en buyuk korkum atesimin cikmasidir, o da oldu.
Grip oldum sanirim.
Gecen gece atesim cikti, bir dakika cok sicak diye soylenirken (sessizce, kendi kendime) ikinci dakika cok soguk diye titrer oldum. Annemde yazik bana Skype'tan yardim etmeye calisiyor falan.
Evden uzak olmayida ben sectim hane, kendi kendime yasiyim zorluklari falan filan ogreniyim diye.
Tek yasamak cidden zor.
Corba bile icemiyorum (tabi yaptigim hizli corba, mutfaga kadar gidecek halim bile yok halen) kokusu midemi bulandiriyor. Anca nane, ihlamur yaninada tatli ekmek, sabahtan aksama kadar boyleyim.
Bugun dunden biraz daha iyiyim ama bogazim halen kotu ve ayaga kalktigimda bayilicak gibi oluyorum.
Malesef aksam seminarim var ve gitmem lazim...
HA GAYRET!
Moralimi duzelten sarkiyi dinle, yok daha neler!
AMAN TANRIM!
Zaten en buyuk korkum atesimin cikmasidir, o da oldu.
Grip oldum sanirim.
Gecen gece atesim cikti, bir dakika cok sicak diye soylenirken (sessizce, kendi kendime) ikinci dakika cok soguk diye titrer oldum. Annemde yazik bana Skype'tan yardim etmeye calisiyor falan.
Evden uzak olmayida ben sectim hane, kendi kendime yasiyim zorluklari falan filan ogreniyim diye.
Tek yasamak cidden zor.
Corba bile icemiyorum (tabi yaptigim hizli corba, mutfaga kadar gidecek halim bile yok halen) kokusu midemi bulandiriyor. Anca nane, ihlamur yaninada tatli ekmek, sabahtan aksama kadar boyleyim.
Bugun dunden biraz daha iyiyim ama bogazim halen kotu ve ayaga kalktigimda bayilicak gibi oluyorum.
Malesef aksam seminarim var ve gitmem lazim...
HA GAYRET!
Moralimi duzelten sarkiyi dinle, yok daha neler!
Subscribe to:
Posts (Atom)