9 Sep 2013

Jewels


A night clearer than my eyes had seen in the most cloudless hours of the day light.
If it was possible to witness heaven,
It had laid right before my eyes.

As a child, I had thought of the stars to be fury of loneliness,
But now it was I, who was lonely under the stars.
Cold, inside and out, only to be wrapped around a thin orange shawl.

Trying to figure out and name the diamonds that hanged from the darkest skies,
Whilst the moon was hiding away.

Dizzied from the empirical beauty of the jewels above my head,
Enchanted, though I longed for your true presence instead.


3 Sep 2013

Smile Again


I guess I missed out again,
On a day that could’ve been filled with laughter.
My head’s been placed somewhere I can’t find,
But I promise, in the end it will all be fine.

Funny how you were the one who said these words,
So I’m barely the right author.
How many times will you be able to forgive?
Before you decide not to.

The memories of you,
They managed to run through my veins.
It’s easier than breathing
Your beauty I’m still learning to embrace.

At times I may be just a nuisance,
Know that I’m fighting my way through the dark.
I’ve already seen the glimmers up above,
And I’ll make you smile again.

Once a cold hearted woman,
Who kept it all deep inside.
Walking towards the future,
With no plausible aim set in mind.

You, the unexpected guest of the show,
Took the centre stage under the starless night.
Excuse me while I try to set my heart beat
Back to below the speed of light.

The memories of you,
They managed to run through my veins.
It’s easier than breathing
Your beauty I’m still learning to embrace.

At times I may be just a nuisance,
Know that I’m fighting my way through the dark.
I’ve already seen the glimmers up above,

And I’ll make you smile again. 

For U.K.:

27 Aug 2013

Otel odasi - 24 Agustos 2013


Suan sinirlerim okadar bozuk ki ne aglayacak gucum kaldi ne de bir damla goz yasi.
Gozlerim ve etrafi tamamen kurudu.
Kalp atisimi bile duyamiyorum.
Icimde disimda uyustu.
Ne o'nu yeniden gorebildim, ne sarilabildim, ne de kokusunu yeniden icime cekebildim.
Aramizdaki mesafeyi azaltmama ragmen iki engel cikti karsimiza.
Iki baba.
Ne ben derdimi anlatabildim ne o anlatabildi.

Ve suan tek kisilik yatakta adeta bi gerizekali gibiyim.
Ne dusunucegimi bilmiyorum.

"Bana kizdi mi acaba?" diye soruyorum kendime durmadan. Mesajlari okudum bir kac kez, ortada bana kizmasi icin pek bisey yok gibi geliyor ama bilemedim. Umarim kizmamistir...

Makyajimda akmis aglamaktan, gozlerim sismis.
Okadar inanmistim ki bugunun guzel gecicegine.
Ne desem ki simdi...
Mesajlarima cevap vermeyeli 1saatten fazla oldu, aradim mesgule atti.

Saat 11olmus....
Elimizden geleni yaptik ama degil mi?

O'nu goremedigimi, dokunamadigimi, sicakligini hissedemedigimi farkettikce kalbimin bir kismi kirilip milyonlarca parcalara ayriliyor.
Fiziksel olarak gogusumde bi agri beliriyor.


Nefes almak bu kadar zor olmamali.

5 Aug 2013

Delta Aquariid


Can I lie down next to you for a little longer?
On this white bench that’s been hurting our backs.
Under the half-moon that’s been shining down on us,
As if we’re waiting for another meteor shower.

How I wish I could stop the time,
Just to be in this position for infinity.
Your hand in my hand, fingers intertwined.
I think if I died now, I would be leaving the earth with a smile.

Traces of sand in my shoes and your scent wrapping my body,
My eyes are wide open yet it’s still like the best dream.
My life is almost complete now that you’re beside me,
And now all I need is you for a few more eternity.

My chest unfolds, revealing a once broken soul that’s now mended,
Your voice echoes in my ears overshadowing the beats of my heart.
“I could do this forever, until the very end of time”
My mind freezes as your lips press mine.


(Hayat, gece gökyüzüne bakıp "Bir tane bile yıldız olmaz mı?" derken meteor yağmuruna tanıklık etmekmiş...)


22 Jun 2013

Alice’in sigarası yanında da son vodkası... – 1


Yeni bir sayfa değil, önceden odanın köşesinde sessizce açılmayı bekleyen yeni bir kitap.
Hatta en sevdiğin türden ama kendi türünden bile farklı.

Dertlenip tek başınayken, koca bir bardağa vodka, yada gin, eğer şanslıysan viskiyi doldurup sigaranı yaktığın gecelerde, o ıssız, karanlık odada başıboş gezinirken hep bakmıştın o kitaba...
Ama onu hep aynı noktada öylece bıraktın, her defasında.
Kendine geldiğinde aklında anısı bile kalmamış belkide.
Alice gibi o gizemli duvarların ardındaki dünyayı merak ettin, kapıyı araladın ama o delikten giremeyecek kadar yanlış boyuttaydın.
Aylar geçtikçe hafızana kazınmaya baslamıştı ama sen bunun farkına varamayacak kadar sarhoş ve bitkindin.

Geçmişten kalma kırıntıları temizleme vakti geldiğinde önününe düşüverdi ve kendini ortaya koydu.



"Ben burdayım" dercesine.



Bir insan hayal edin...

Geçmişi kocaman bir sır ve geleceğine adım atılmamıs.
Ne uzağında ne de yakınlarında.

O hep oradaydı aslında ama sen hiç bir zaman oraya varamamışn…


23 Apr 2013

Iki Sarkinin Arasindaki Farki Bulun...


Gecen yil bu tarihlerde universiteye geri donerken gecirdigim tren yolculugunu hatirladim simdi. One republic - good life sarkisini bastan sona kadar 10 kez dinlemisimdir. 

Hayatim ozaman mukemmel diyebilcegim gibiydi. 

Ingilterenin en iyi 3.universitesindeydim, sevdigim kocaman bi arkadas grubum vardi, haftanin en az 4 5 gecesi partilerle gecerdi, uzakta olmasina ragmen cok sevdigim ve deger verdigim bi sevgilim vardi. 18-19 yasindaydim, ne cocuktum nede tam bi yetiskindim. 
Camdan disariya bakarken kendi kendime gulumseyip durmustum. 

Simdi? 

Ne zaman kurtulcam bu cehennemden der oldum. O arkadas grubumun gercek yuzlerini gordum. Farkli arkadaslar edindim ama yetmedi. Butun yil disari cikmadim, partilere gitmedim. Sevgilimden ayrilali aylar oldu ama bu halimden memnunum, her ne kadar oyle bi sevgiden sifira dustugume halen inanamasamda, icimde o sevgi boslulugubu hissetsemde, iyiyim. Ev arkadaslarima dayanamiyorum. 20 yasindayim ve 21e 2 ay kaldi..halen hayati ogrenmekle mesgulum. Bazi seyleri umursamamayi bazi olaylarida daha ciddiye almam gerektigini farkettim. Hemen universiteyi bitirip mezun olmak istiyorum. 

Kulaklarimda mi? 
Six degrees of separation - the script. 


"and the 6th is when you admit that you may have fucked up a little..."

15 Apr 2013

Beyaz Bayrak...



Ve sonunda, genelde yapmadigimi yaptim. Pes ettim.
Hani derler ya pes etme, istedigin seyin pesinden git falan filan diye ama bazen “tamam, buraya kadar” demesinide bilmemiz lazim. Pes etmek, her zaman gucsuz oldugumuzu gostermez, tam aksine, ne kadar guclu olabilcegimizin kanitidir. Kolay degildir. Ozellikle uzun sure ugrastiysaniz ve yeniden gelecegi dusundugunuzde sandiginiz kadar size faydasi olmayacaginin farkina vardiysaniz beyaz bayragi sallamanin vakti gelmistir belkide.

En azindan benim icin oyle.


Haaa bide unutmadan, vazgectigim seyler listesinde sende varsin Tyler.
Sen ve“Seni seviyorum” larin.


9 Apr 2013

Sonunda Anladim..



Insanlarin neden birisine degilde biseye deger verdiklerini, anladim, hemde cok iyi anladim. Bunun farkina varmak kendi capina uzucu bi olay ama bizi bu duruma iten insanlarin var olmasi daha da kotu.

Birisine deger verdiginizde kim olursa olsun, o kisi cocugunuz olmadigi surece elbet bir beklentiniz olur. Sizin ona verdiginiz degere esit olmasa, en azindan yarisinin size geri dondugunu gormek istersiniz, beklersiniz. Bazen beklentinizin oldugunu gostermezsiniz ama tabiki o icinizdedir, sakin ve sessizce bekler, sonrada gelmeyince patlar.

Ama biseye deger vermek oyle mi?
Hayir.

“Energy cannot be created or destroyed, it can only be changed from one form to another.”

Yani enerji yoktan var olmaz, yok edilemez, sadece sekil degistirir demisler zamaninda.

Bu aslinda ne kadarda dogru bi lafmis, duygular icinde gecerliymis. Rebound olarak gordugumuz insanlardan ornek alin mesela. Once birisinden hoslanirsiniz, seversiniz, onunla olmaz sonra baska birisiyle tanisirsiniz ve onceki kisiye olan duygularinizin bi parcasi yada hepsi belkide daha fazlasini ona yoneltirsiniz.

Birinden sonra biseye deger vermekte aynen boyle iste.

Bizi bu hale dusurenler utansin.

The Fray - Heartless

30 Mar 2013

O kimsenin degil..



O kimsenin degil.
O kendisine ait ozgurlgune duskun, hayalleri olan, hayatini yasamaya calisan bir genc.
Cogumuz gibi.

Belkide butun bu olanlar bana bi dersti. Bu gercegi, O’nun boyle oldugunu yeniden hatirlamak adina.

Kendimi farkli bi sekilde kontrol etmeyi ogrendim sanki. Bitkisel stress giderici ilaclari 2 gundur almayi unutuyorum ama bi farkliyim. Nasil yada neden bilmiyorum.

Ama olaylari eskisi kadar anlamaya calismiyorum. Merak etmiyor degilim ama ustunde fazla durmuyorum.

Cunku o ne benim, ne senin, nede baska birisinin.
Tipki benim gibi.


27 Mar 2013

8. Gun



2 gun hastaneye git gel git gel yaptiktan sonra agrim azalmaya basladi. Dun saat sabah 9da gidipte 12ye kadar anca doktor gorebilmek ayri bi olaydi zaten. Sabah yine agriyla uyandim. 9da hastaneye vardik, resepsiyona gittim, dogum tarihimi, ev adresimi ve ismimi verdim, 2 kez cunku kadin ilk seferinde aglayan bebekler yuzunden beni duyamadi. Yarim saat gecti, otururken daha da agriyan gogus kafesime dayanamicak gibi oldum. Bi yarim saat daha gecti, ismim halen cagirilmadi. Siraniz birazdan gelir dediler bide. 2 saatte anca hemsireyi gorebildim. Sistemde benim adim yerine baskasinin ismine tiklamislar durmadan onu cagirip durmuslar, sonrada resepsiyondaki kadin bana laf atmaya calisiyo agzina sictim tabi (afedersiniz ama gogusunuzun sol tarafinda agri varsa 2 saat hemsire icin beklemek sacmalik) Hemsire problemimi soruyo, anlatiyorum, hastaligimi bile bilmiyo. Tamam oyle pek bilinen bisey degil ama doktor biliyodur umarim dedim kendime. 1 saatte doktor icin bekledim.

Ohoooo! Doktor bana bu rahatsizligimi duydugunu soyluyo gidiyo bana google’dan buldugu sayfayi okuyo. Salak misin? Ben 100 tane sayfadan okumusum sen daha benim rahatsizligimla digerini karistiriyosun. Neyse. Sonunda bana daha agir bi agri kesici verdi.

Sonuc:

Mayis sonunda Ankara’ya gidicem, ameliyatimdan once yada sonra belkide ameliyat sirasinda buyuk bi olasilikla gogusume kortizon ignesi yapilicak. Umarim ameliyat sirasinda olur ignenin zaten acittigini biliyorum, kortizon girerkende yakiyomus, bide gogus olunca daha hassas tabi bide gogus kafesi olunca akcigeri delme olasiligi varmis. Yani biliceginiz ben burda bi c-c-c-combo(!) yapabilirim.

Simdiden bana sans dileyin :)

24 Mar 2013

Film Seridi



Sen hic sevdigini kaybettin mi? Hayata degil, baska birisine.
Hayata olsaydi belkide bi sekilde alisirdin zamanla, zor olsada, onu gorememek, onu yeniden bagirina basip koklayamamak olsada, belkide aylar yada yillar sonra alisirdin onun yoklululuguna… Bilemem.

Ama sunu bilirimki, ucuncu bir sahisa kaybetmek kalbi kirmaz, parcalar. Baskasinin dudaklarini once parmaklariyla gezdiricek olmasi, sonrada ona simsiki sarilip icine cekicek olmasi ve o anin hic bitmemesini dilemesi… Tipki bir zamanlar seninle yaptigi gibi.

Gecmisten kalan anilarinizi bir film seridi gibi kafanizdan izlememeye direnirken, ruyalar size zorla gosterir bu sessiz, belkide son kullanma tarihi gecmis filmi. O an hissettiklerinizle beraber simdiki cektiginiz aciyi birlestirir gizlice ve bu film bittiginde butun bu duygularin en yogun hali sizde kalirki, uyandiginizda bile atlatamazsiniz.

Susuyorum. Sessizligim konussun birazda.

5. Gun


Sabah uyandigimda kalp atisi: 60 
Agri basladiginda:84 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Kalbim nasil atiyodu oyle. Bogazima kadar hissettim, titredim. Sabah uyandigimda pek bi agrim yoktu, mide bulantisida. Sadece ayaga kalkip gezinmeye basladigimda biraz agri belirdi ama yogunlasmadan 50 slaytlik dersimi hallettim, geride 60 slayt falan kaldi sanirim. Neyseki bugun daha iyi gibiyim. Belkide gercekten iyi olmak istemem bunuda etkiliyodur.

 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

2 saat araliksiz agri cektim. Sabah 10da baslayip oglen 12de biten...
Gerci halen devam ediyo ama napalim..

23 Mar 2013

4. Gun devami + Tyler'a ithafen..

"And now my eyes are open
And now my heart is closing"

5 dakika ders calismak icin oturuyorum. 
Okadar gaza gelmistimki agriyi dusunmemeye calisip iyi olmayi kafama takmistim. Ama 5 dakikada agridan nefes nefese kaldim, basim dondu, vucudumu tutamaz oldum. 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -  

Saatler gecti ama agrim gecmedi. 

Dusundumde... 
Son hareketinle kendimi salak gibi hissettim. Sana verdigim deger fazla mi diye dusundurdun. Tavrin ve konusma tarzin simdiden degisti. Yani bildigin gotun havada ve orda oylece kaldi. Bunlari sana durustce yuzune soyleyebilmek isterdim ama gunu geldiginde bunlari okuyacagini biliyorum. Bunu soylememin sebebide seni sevdigimden. Taniyipta sevdigim adamin %87si artik bana yabanci olmus. 

Elinden geldigince beni mutlu etmeye calisiyomussun... 
Ankara'da ve ondan sonra yaptigin kirici seyler ve sozler az olabilir belkide ama okadar inciticiydiki, aynisini ben sana yapsaydim kesin dayanamazdin, ceker giderdin. Simdilik seni ozlemiyorum, ozleyemiyorum. Tanidigim samimi, icten adami ozlemekle yetiniyorum. Kendimi yanindayken huzurlu ve guvende hissettigim kisi artik yok gibi. 

Viber'imi bile yenilemiyorum cunku senden bi daha oyle guzel sozler duyacagima inanmiyorum. Acikcasi, sana guvenemiyorun. 

Ve ben buna cok uzuluyorum..



"And I feel so helplessly
Watch my eyes are filled with fear 
Tell me do you feel the same 
Hold me in your arms again"

4. Gun


Sabah yine mide bulantisiyla uyandim, oysa pek bi agrim yoktu. 
Annemlerin yanina gittim, 2 ay sonra olucagim ameliyati konustuk sonra konu gogus kafesime geldi. Ne annem nede babam doktor. Annem internette buldugu cozumleri babama anlatip durdu, kocaman bi igneyi gogusume bi kac sefer sokup iyilestirceklermis o siskinligi. 

Iki yada uc kikirdagim okadar siski, ortadaki kemigi derime dogru itmis. Elle hissedilir bi halde ama bu 5 6 yildir boyle. Babamda tamam ondan yaptiririz dedi. Bana soran olmadi tabi neden sorsunlar ki? 

Sonucta bu benim vucudum, benim hastaligim ve nerdeyse 21 yasindayim ne haddime?!

Igneyi yada nasil yapildigini gormeden, her ay yapilmasi gerektigini bilmeden tamam diyo bide... Ameliyat olmami istememelerinin tek nedeni gogusumde iz kalirmis. Bazen okadar aci cekiyorumki, kendi elimle o kikirdaklari cekip kopartmak istiyorum (!) Peki ya igne yaparken bisey olsa ve akcigerim delinse? Sonucta bu igne gogusume bi kac sefer girmeyecek mi? Imkansiz bisey degilki bu.. 

Bu yazimi sadece sag elimle yazabiliyorum cunku sol tarafimi hareket ettirdigimde kemiklerim kirilicakmiscasina agriyor. Babamda sanki olucekmisim gibi davraniyo, annemle tartisiyo, bide bagiriyo, bu cektigim yetmiyomus gibi.. 

Neyse ben nefesimi saymaya devam ediyim en iyisi..

22 Mar 2013

3. Gun


Gogus kafesimdeki agri bile gulumsememe neden olucak nerdeyse. 

3 gun oldu. 

Kalbim sikisiyo sanki 3 gundur. Artik okadar agriyo ki, midem bulaniyo, basim donuyo. Oturamiyorum bile. Yemek yiyemiyorum, istahsizim. Bunlari gozlerim kapali yazabilmek isterdim aslinda cunku bi okadarda yorgunum. 

Okadar cok agri kesici aliyorumki kafam iyi oldu, olucak sanki. Bide ustune aldigim bitkisel stres giderici/sakinlestirici haplar (bunu sonra anlatirim)... Kusmamak icin kendimi zor tutuyorum. 

Egzersiz yapmak ve kafein tuketmekte yasaklandi. Arada nefes almaya gucum yetmeyecekmis gibi hissediyorum. Yoruluyorum, zorlaniyorum.

Babamlarda bugun cok tedirgin. Zaten annem telaslaniyosa kesin durum ciddi demektir cunku o her zaman soguk kanlidir. Dunden daha kotu gorunuyomusum.. Farkinda bile degilim. 


Neyse ben nefeslerimi saymaya devam ediyim..



Gece Yarisi..


Dun gece, uyumadan once yatagimda uzanirken bi sure tavana baktim. 
Sessizlige, inanmadigim guce, O'nun mutlulugu icin yalvardim. 
Bugulanmis gozlerimi kapattim.
O tek hareketle, coktan kizarmis yanaklarima bi kac damla yas dokuldu hizlica. 
Ne bi daha gozlerimi acmaya yuzum kaldi, nede sessizlikle konusmaya...

17 Mar 2013

5 yasindaydim..

Ankara'daki ilk evimizdeydik, ben, annem ve babam. O aksam televizyonda futbol maci vardi. Mac oldugu gunlerde aksam yemegini oturma odasinda yerdik mutfakta televizyon yok diye. Bi kac kucuk esyayi goturmek icin anneme yardim ediyodum. 

Sonrada annemi bulamayinca panikledim. 

Oturma odasindan koridora dogru kosarken ayagim haliya takildi ve karsidaki tuvaletin kapisina resmen uctum. Babamin yanima kostugunu hatirliyorum. Anneme havlu getir diye bagirdigini bide. Annem gidip bana lila rengindeki havlusunu getirdi ve alnimi kapatti. Herkes panik halindeyken ben olan biteni anlayamamistim. 


Sonra biseyler oldu.


Taksi geldi. Annemin dizine yattim ve tek gorebildigim sey taksimetreydi. Telsizin sesini duydum butun yol boyunca. Bide babamin agladigini hatirliyorum. Hayatimda ilk kez o gun babamin agladigina taniklik etmistim. 

Bi hastaneye vardik ama ordan tek hatirladigim sey hemen ciktigimizdi. Ikinci hastaneye nasil gittigimizi hatirlamiyorum, sadece beni sedyeyle goturduklerini, tekerleklerin sesini, bagirislari ve etrafimda sayamayacagim kadar insanlarin oldugunu. 

Gercek mi ruya mi bilmiyorum, ama asiri bir huzur vardi icimde. Rahattim hatta mutlu sayilirdim. Okadar panigin icinde bunlar gercekten hissettim mi emin olamiyorum. Sanki bi ara kendimi o sedyede gordum ama bunun ruya oldugundan emin gibiyim. 



Beyaz bi odaya almislardi beni. Yabancilarin beni tuttugunu gorunce cigliklar atip aglamaya basladim. Doktorun alnima dikis attigini hissettim. Igneyi derimden gecirip ipi cektigini. 


Butun bunlardan sonra hatirladigim tek sey, eve dondugumuzde mutlu olmamdi. Yuruyodum. Eve girince girisin sag tarafindaki aynaya baktim. Alnimda beyaz bi bandaj. Yavasca dokundum ve yansimama gulumsedim. Oysa o gece alnimi okadar kotu yarmistimki cok kan kaybetmisim. Tabi o yasta bunlari nerden anlayabilirdim? 

Bazen dusunuyorum, eger o geceyi atlatamasaydim, suan burda olmasaydim nasil olurdu diye. Ama her seferinde ayni sonuca variyorum, 


Her ne kadar aci ceksekte, bu hayat yasamaya deger.




13 Mar 2013

Yoruldum


Insani en cok yoran hayat midir? Yoksa hayatinda barindirdigi insanlar midir? Bu ikisi aslinda ayni midir? Birbirlerinden ne kadar farklilardir?

Neden hep hersey tek yonluymus gibi gelir? Yada oyledir?

Birisine deger verirsiniz ve bu verdiginiz degerinin ceyregi bile size geri donmez. Birisini seversiniz ama o asla bunun degerini bile bilmez. Sansliysaniz, hersey bittiginde kaybettiklerinin farkina varir ve iste ozaman pisman olur. Sansliysaniz diyorum cunku herseyden habersiz bencil insanlarda var asla verdiginizin anlamini bile bilmeyen. Sirf bi gulumsemesi icin okadar ugrasirsiniz ama onun icin sadece bi hayaletsinizdir.

Uzucu.

Sanirim en iyisi, DUYGULAR: OFF,  HAYAT: ON

Ben bir cocuk sevdim...



Ben bir cocuk sevdim.

Daha 15 yasindaydim onu ilk gordugum gun. Dunyadan habersiz, kendi hayatinda olan biteni bile anlamayan ben, kapidan giren o gizemli cocugun etkisinde hapsolmustum. Kacamadigim bir zindan gibi. Gozlerinde topragin verdigi hayati, sesinde en sevdigim sarkilari barindiriyordu benden izinsiz.Ilk kez birine ondan hoslandigimi itiraf ettigim kisiydi. Nasil cesaretlenmissem.Istedigim, umut ettigim karsiligi alamamistim ama yinede vazgecememistim ondan. O hep benimleydi.

Sonra beni kirdi.

Kalbimi kiran ilk yabanci O’ydu.

Sanirim o gun yasadigim, daha adini bile koyamadigim aciyla yeni bi dunyada uyandim. Hayatimin ne kadarda karanlik oldugunu farkettim sanki bir anda pembe gozluklerim kirildi ve o masumiyetimi kaybettim. Nefes almak zorlasti ve O bunun ana sebebi bile degildi.

Gunler, haftalar, aylar gecti ve nerdeyse 2 yil sonra elimdeki telefona numarasini yazmayi becerebildim.

Sesi hem tamamen farkli, hemde hic degismemisti.

Aradiktan 5 gun sonra o yine benimdi…
ama ben kactim.

Tam 1 yili bi konusup bi kusup gecirdikten sonra kacmayi biraktim. Buyumustuk artik.


Ben bir adam sevdim.

Benim icin ne kadar yanlis biri oldugunu en basindan beri farkindaydim ama umursamadim. Tek hayalimiz mutlu olmakti. Karsimiza cikan herseyi ve herkesi kirmayi becerdik. Birbirimizi bile. Derin bir uykuda, gorunmeyecek ruyalarin pesinden kostuk. Sonra ben uyandim…

Kalmami bile istemedi, pesimden asla gelmedi. Bir zamanlar sikica tuttugu ellerimi dusunmeden birakti. Bu gunun geliceginden o da farkindaydi. Benim kurtulmami istedi ama o asla kendini kurtaramadi, kurtarilmak istemedi.

Ona olan sevgimde kayiplara karisti, halen anlam veremiyorum.

Aylar gecmis ondan ayrilali ama halen arkadasim. Onu anliyorum.


Ben bir adami sevmistim ama O’da, ona olan sevgimde, o derin uykuda kaybolup gitti.

                                                                                                                                 Ve ben yenilendim.



10 Mar 2013

Artik seni ozlemek istemiyorum..



Uzagimda olmandan ve bu mesafe denen aptalca seyden biktim! 
Yanimda ol istiyorum. Tamam belki hergun gorusmezdik ama en azindan seninle ayni sehrin pis havasini icime cekmek istiyorum. Gokyuzu Londra’nin degil, o sehrin grisi olsun istiyorum. Sana sarilmak istiyorum. Sessizce seninle ya oturmak yada uzanmak Ortasindan basladigimiz filmler izlemek. Umursamadigimiz takimlarin maclarini takip etmek. Hatta didismek, seninle yuz yuze tartismak, sana sinirlenip icmek, salak gibi yine sinirden yerde uzanip salona donmeni beklerken geldiginde umursamiyomus ve halen sana kizginmisim gibi yaparken sadece bana gulumsemeni beklemek.
Bunlarin hepsini gectim.

Yeterki yanimda ol. Varligini hissetmeme ihtiyacim var. Kendimi guvende hissettigim o huzurlu saatleri dusundukce suan olabilcegim en yanlis yerde oldugumu farkedip duruyorum.

Neden en sevdiklerimiz, en deger verdiklerimiz hep en uzaktaki insanlardir?

Hic biri yakin bi tarihte gerceklesmeyecek,

Belli ki cok sey istiyorum. 




I want to fall asleep in your arms again...